Strong Viking

SV start

Oorah! You did it! Deze mail mocht ik dit weekend twee keer ontvangen. Eén keer voor de Water edition op zaterdag (13 km) en één keer voor de Familie editie op zondag van 3 km. Inderdaad, wat een paar jaar geleden als een maf idee van Bren is begonnen is in tussentijd een jaarlijkse traditie geworden. Gestart op de kortste afstand van 7 km (en afgezien gelijk de beesten 😉 ) en ondertussen al aan een afstand van 13 kilometer. En nee, het werkt niet verslavend maar op 12 oktober starten we met onze gekke bende in de zwaarste editie die doorgaat in Amsterdam, nl. de Brother Edition. Eentje waar we maar liefst 19 km en 40+ obstakels dienen te overwinnen.

Ik herinner me nog heel goed onze eerste deelname waar we een beetje verwaaid en verloren rond liepen aan de start. We ondergingen de warming up en de Strong Viking Pledge met argusogen, niet wetende wat ons te wachten stond. Enigste zekerheid was een houten muur van wel 2,5m hoog waar we moesten over raken. Toen dacht ik nog dat bij de start die muur omlaag zou gaan maar ik was nogal naïef op dat moment … 😉

Voor deze editie moet ik wel eerlijk bekennen dat ik met schrik aan de start stond. De hele zomer lang kampte ik met rugproblemen en kon ik amper sporten. In de twee weken voorafgaand aan het event kon ik maar een 4-tal keer een half uurtje joggen. De rug hield het dan wel maar 13 km en 30+ obstakels is toch wel iets helemaal anders dan joggen hé. Gelukkig speelde de rug me de hele tijd geen parten en ben ik nu zeker dat de hernia is verdwenen. Oef!

Vele hindernissen zijn ieder jaar hetzelfde maar de organisatie slaagt er wel telkens in de route anders te leggen doorheen Puyenbroeck en de volgorde van de obstakels verandert ook vaak. Persoonlijk krijg ik de grootste voldoening als ik merk dat ik vooruitgang heb geboekt op vlak van kracht en behendigheid. Dikke merci daarvoor aan Dries Beatse die fungeert als mijn personal trainer en er de voorbije maanden duchtig de pees heeft opgelegd, so thanks coach!

Bren en ik zijn uiteraard niet de enigste deelnemers in ons team. In totaal zijn we met 7 die hards die er telkens weer staan. En toegegeven, we zitten niet allemaal op hetzelfde sportieve niveau. We gaan van heel goed getraind (niet waar Jens? 😊 ) tot minder goed getraind (ik noem geen namen 😉) maar het leuke is wel dat we samen starten en altijd ook samen eindigen. Ook al liggen onze loopsnelheden ver uit elkaar. Tussen de verschillende obstakels kunnen er dus al eens gaten vallen maar we wachten elkaar telkens op om samen de obstakels te nemen of elkaar te kunnen aanmoedigen. Enerzijds creëert het een band maar anderzijds geeft het ook wel een bepaalde druk omdat je niet wil falen terwijl je vrienden (of vrouw) op je vingers zitten te kijken 😉

Persoonlijk heb ik bijvoorbeeld geen enkel probleem met hoogtes maar me laten vallen van een hoogte ligt al iets moeilijker. Ook al kom je dan terecht in (vies) water! Laten er nu toch een paar obstakels inzitten die zich op (geruime) hoogte afspelen en die gepaard gaan met vallen zoals de Ragnar Swing. Je klimt een ladder omhoog en van boven af swing je aan een handvat richting een bel die je moet proberen raken. Hierna volgt de vrije val richting water. Het eerste deel cava nog maar het vrije val gedeelte ligt toch al iets moeilijker. Die andere zes waaronder mijn vrouw lanceerden zich vrij vlot richting die bel dus kon ik moeilijk achter blijven. Vikings conquer their fears noemen ze zoiets. Oorah!

De voldoening en vreugde bij aankomst is echt wel een onbeschrijflijk gevoel. Geen idee hoeveel oerkreten en scheldwoorden daar vallen op een dag maar het zijn er veel en vooral luid! 😉 Check gewoon die finish foto, de max toch! En na de foto is het tijd voor het laatste gedeelte van de Strong Viking Pledge, nl. Vikings drink their beer in Walhalla. De organisatie zorgt voor een echt Scandinavisch biertje maar eerlijk gezegd krijg ik toch liever een Jupilerke en wil ik gerust doen alsof dat Viking bier is want dat wat we krijgen zie ik mij niet direct op een zomers terrasje bestellen bij grote dorst 😊

SV arrival

Na een meer dan deugddoende nachtrust stonden we er op zondagmorgen opnieuw maar dan nu met de kids voor de Familie editie. Voor hen een ideale afsluiter van de vakantie vol water en modderplezier en voor mama en papa een ideale manier om de stramme spieren weer los te krijgen 😊

Een paar dagen later ligt de focus helemaal op de obstacle run in oktober waar er toch nog dient bijgetraind te worden. Niet enkel krachtoefeningen maar zeker ook het lopen. Want ik ben er me volledig van bewust dat de overstap van 13 km naar 19 km geen overstap is die je zo maar maakt. Zowel in de voorbereiding als tijdens de race zullen we er allemaal ons kopke moeten bij houden. Maar ter compensatie beloven we wel een aangepaste wedstrijd outfit om het fun element automatisch op de foto te krijgen als ons het lachen is vergaan 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s