Strong Viking

SV start

Oorah! You did it! Deze mail mocht ik dit weekend twee keer ontvangen. Eén keer voor de Water edition op zaterdag (13 km) en één keer voor de Familie editie op zondag van 3 km. Inderdaad, wat een paar jaar geleden als een maf idee van Bren is begonnen is in tussentijd een jaarlijkse traditie geworden. Gestart op de kortste afstand van 7 km (en afgezien gelijk de beesten 😉 ) en ondertussen al aan een afstand van 13 kilometer. En nee, het werkt niet verslavend maar op 12 oktober starten we met onze gekke bende in de zwaarste editie die doorgaat in Amsterdam, nl. de Brother Edition. Eentje waar we maar liefst 19 km en 40+ obstakels dienen te overwinnen.

Ik herinner me nog heel goed onze eerste deelname waar we een beetje verwaaid en verloren rond liepen aan de start. We ondergingen de warming up en de Strong Viking Pledge met argusogen, niet wetende wat ons te wachten stond. Enigste zekerheid was een houten muur van wel 2,5m hoog waar we moesten over raken. Toen dacht ik nog dat bij de start die muur omlaag zou gaan maar ik was nogal naïef op dat moment … 😉

Voor deze editie moet ik wel eerlijk bekennen dat ik met schrik aan de start stond. De hele zomer lang kampte ik met rugproblemen en kon ik amper sporten. In de twee weken voorafgaand aan het event kon ik maar een 4-tal keer een half uurtje joggen. De rug hield het dan wel maar 13 km en 30+ obstakels is toch wel iets helemaal anders dan joggen hé. Gelukkig speelde de rug me de hele tijd geen parten en ben ik nu zeker dat de hernia is verdwenen. Oef!

Vele hindernissen zijn ieder jaar hetzelfde maar de organisatie slaagt er wel telkens in de route anders te leggen doorheen Puyenbroeck en de volgorde van de obstakels verandert ook vaak. Persoonlijk krijg ik de grootste voldoening als ik merk dat ik vooruitgang heb geboekt op vlak van kracht en behendigheid. Dikke merci daarvoor aan Dries Beatse die fungeert als mijn personal trainer en er de voorbije maanden duchtig de pees heeft opgelegd, so thanks coach!

Bren en ik zijn uiteraard niet de enigste deelnemers in ons team. In totaal zijn we met 7 die hards die er telkens weer staan. En toegegeven, we zitten niet allemaal op hetzelfde sportieve niveau. We gaan van heel goed getraind (niet waar Jens? 😊 ) tot minder goed getraind (ik noem geen namen 😉) maar het leuke is wel dat we samen starten en altijd ook samen eindigen. Ook al liggen onze loopsnelheden ver uit elkaar. Tussen de verschillende obstakels kunnen er dus al eens gaten vallen maar we wachten elkaar telkens op om samen de obstakels te nemen of elkaar te kunnen aanmoedigen. Enerzijds creëert het een band maar anderzijds geeft het ook wel een bepaalde druk omdat je niet wil falen terwijl je vrienden (of vrouw) op je vingers zitten te kijken 😉

Persoonlijk heb ik bijvoorbeeld geen enkel probleem met hoogtes maar me laten vallen van een hoogte ligt al iets moeilijker. Ook al kom je dan terecht in (vies) water! Laten er nu toch een paar obstakels inzitten die zich op (geruime) hoogte afspelen en die gepaard gaan met vallen zoals de Ragnar Swing. Je klimt een ladder omhoog en van boven af swing je aan een handvat richting een bel die je moet proberen raken. Hierna volgt de vrije val richting water. Het eerste deel cava nog maar het vrije val gedeelte ligt toch al iets moeilijker. Die andere zes waaronder mijn vrouw lanceerden zich vrij vlot richting die bel dus kon ik moeilijk achter blijven. Vikings conquer their fears noemen ze zoiets. Oorah!

De voldoening en vreugde bij aankomst is echt wel een onbeschrijflijk gevoel. Geen idee hoeveel oerkreten en scheldwoorden daar vallen op een dag maar het zijn er veel en vooral luid! 😉 Check gewoon die finish foto, de max toch! En na de foto is het tijd voor het laatste gedeelte van de Strong Viking Pledge, nl. Vikings drink their beer in Walhalla. De organisatie zorgt voor een echt Scandinavisch biertje maar eerlijk gezegd krijg ik toch liever een Jupilerke en wil ik gerust doen alsof dat Viking bier is want dat wat we krijgen zie ik mij niet direct op een zomers terrasje bestellen bij grote dorst 😊

SV arrival

Na een meer dan deugddoende nachtrust stonden we er op zondagmorgen opnieuw maar dan nu met de kids voor de Familie editie. Voor hen een ideale afsluiter van de vakantie vol water en modderplezier en voor mama en papa een ideale manier om de stramme spieren weer los te krijgen 😊

Een paar dagen later ligt de focus helemaal op de obstacle run in oktober waar er toch nog dient bijgetraind te worden. Niet enkel krachtoefeningen maar zeker ook het lopen. Want ik ben er me volledig van bewust dat de overstap van 13 km naar 19 km geen overstap is die je zo maar maakt. Zowel in de voorbereiding als tijdens de race zullen we er allemaal ons kopke moeten bij houden. Maar ter compensatie beloven we wel een aangepaste wedstrijd outfit om het fun element automatisch op de foto te krijgen als ons het lachen is vergaan 😉

Lego fanatic

Van kleins af ben ik al fan van Lego. Als kind en zelfs als jonge puber had ik uren speelplezier aan mijn bouwdoos. Inderdaad, bouwdoos want meer dan één heb ik er nooit gehad: een echt ridderkasteel. En toch ging ze nooit vervelen! Een verklaring zou kunnen zijn dat ik enig kind ben en niet meteen kameraadjes in de buurt had wonen waardoor ik me vaak op mijn eentje moest zien te vermaken. Waar de bouwdoos in tussentijd naartoe is, weet ik niet. Ik meen te weten ze ooit, samen met mijn arsenaal G.I. Joe’s en Masks (wie kent die nog??),  te hebben meegegeven aan een buurjongen die was geëmigreerd naar de Verenigde Staten. Voor zijn kinderen aangezien die daar amper tot niet meer te verkrijgen waren behalve als collector item!

Een aantal jaar geleden kochten we een Nintendo Wii en vrij toevallig ontdekte ik het Lego Star Wars game. Een leuke
game waarbij niet al te veel moet worden nagedacht, leuke graphics en barstensvol humor. Een ideaal tijdverdrijf om de gedachten te verzetten dus. In tussentijd gingen de makers van het game op hetzelfde elan verder en namen ze nog vele andere films zoals Harry Potter en Pirates of the Caribbean onder handen. En allen maken ze deel uit van mijn game gallery, hoe stom dat ook mag klinken!

Last but not least volgde natuurlijk ook Lego: The Movie maar die kwam enkel uit op de Wii U. En aangezien er pas een Wii U zal komen als de Wii de geest heeft gegeven, is er voorlopig een einde gekomen aan de verzameling. Alles is dus niet zo fantastisch … je weel wel: Emmet hé!

Om de leegte op te vangen, kocht ik eind 2014 drie gepersonaliseerde minifiguurtjes via de site van mijn blokje en met de nodige verbeelding kan je er ons gezinnetje echt wel in herkennen! We gebruikten die om de zwangerschap van Bren op een originele manier te kunnen aankondigen op Facebook. Hierna verdwenen de figuurtjes jammer genoeg in een lade.

Vorige week kwam hier echter verandering in. Op Pinterest en andere kanalen vind je altijd wel weer super originele foto’s terug van bepaalde filmscènes die tot in detail volledig worden nagebouwd. Van daaruit groeide het idee om de figuurtjes dagelijks te gaan gebruiken in een grappige en originele setting. De meeste en leukste reacties op de foto’s komen er via Facebook maar ook via Instagram. Hieronder alvast enkele beelden van de voorbije dagen. Alle andere kan je ontdekken op mijn Instragram account GOOF10

31bd4e3aef05595c89e42cb2b27b8408   7b739b79e79713e126a607a962887d6d   f4e37a38e8f67bd8701dd4f009927d29   e3ef8a40ce2ef4c18fc4a9ef20f35bd8

Zo lang ik inspiratie heb en er leuke reacties blijven komen, ga ik uiteraard door. Al weet ik niet of ik het dagelijks ga kunnen volhouden! Maar we zien wel. In ieder geval zal ik dan toch ergens moeten investeren in een kleine uitbreiding van mijn assortiment. Mensen die Lego’s hebben liggen en er vanaf willen, mogen me uiteraard altijd contacteren! Uw gulle bijdrage zal met veel blijdschap worden aangenomen en verwerkt in mijn Lego project!

Laat mij deze blog simpelweg afsluiten met de term: boys will be boys …

De Lego man!