Nieuw leven!

Sedert 22 mei is ons gezinnetje een stukje rijker geworden met de geboorte van ons zoontje Aiden. En als er iets is wat we kunnen zeggen dan is het wel dat Aiden voor een knallende binnenkomer heeft gezorgd! Na 9 maanden in mama’s buik kon hij niet snel genoeg in mama’s armen liggen waardoor de gynaecoloog het verloskwartier zelfs niet heeft gehaald! Gelukkig konden we rekenen op de op en top professionele vroedvrouwen van het AZ Jan Palfijn die de bevalling vlot lieten verlopen!

1

Als man zeggen dat alles vlot en snel is verlopen, is natuurlijk gemakkelijk om zeggen! Het respect dat ik al had voor mijn vrouw is net zoals na de bevalling van Levi enorm toegenomen. Op het einde van de rit ben je als man toch maar een toeschouwer geweest bij een gebeurtenis dat ons leven op zijn kop heeft gezet. Ik kan alleen maar hopen dat mijn troostende woorden tussen de pijnlijke weeën door een beetje opluchtend en pijnstillend hebben gewerkt!

Voor de fun en animo vroegen we in aanloop naar de bevalling aan onze vrienden en kennissen om een gokje te wagen op datum van geboorte en geslacht. Bijna 99% van alle inzendingen gingen voor een meisje en zelf had ik stiekem ook wel gehoopt op een meisje maar uiteindelijk is het toch een flink kereltje geworden. En ook al hoopte ik stiekem op een dochtertje, toch veroverde dat kereltje vanaf het eerste moment dat ik hem zag meteen mijn hart! En in the end is het geslacht maar bijzaak en primeert het feit dat ze gezond zijn en blijven! En geloof me, Aiden is een gezond kereltje met een goed stel longen! Voor mezelf kan je stellen dat ik meteen 5 jaar van mijn leven kwijt ben, terwijl dit met een dochter wel binnen 15 à 16 jaar het geval was geweest 😉

Bijkomend leuk nieuwtje is dat Bren en ik op 22 mei 2015 onze vijfde huwelijksverjaardag mochten vieren en dat we onszelf dus een heel mooi geschenk hebben gegeven. Normaal gingen we dat vieren met een romantisch reisje naar Corsica maar die plannen hebben we uitgesteld naar onze tiende huwelijksverjaardag. Potentiële babysitters krijgen dus een periode van 5 jaar om uit te vechten waar onze twee hartenbrekers mogen gaan logeren 😉

Ondertussen zijn we al een drietal weekjes verder en begint ons leventje weer zijn gewone gang te gaan. De meeste bezoekjes zijn achter de rug, mijn vaderschapsverlof is afgelopen waardoor we weer in ons vast stramien beginnen terecht te komen. Wat nu al duidelijk is, is dat de stap van één naar twee kinderen op organisatorisch vlak toch heel wat veranderingen met zich mee brengt! Maar met de nodige planning en overleg zullen we ook hier wel onze weg vinden zeker?

Waar we ook niet mogen van klagen, is de manier waarop Levi zijn broertje heeft aanvaard. Eerlijk gezegd had ik hier wel wat schrik voor! Hij is dolblij met zijn broertje en kan nu al niet meer wachten tot Aiden groot genoeg is om samen met hem te kunnen spelen! We moeten hem zelfs temperen in het geven van knuffels en zoentjes!

2

Na de geboorte van Levi besliste ik zijn naam te laten tatoeëren in mijn linkerzij. Levi’s naam staat daar ondertussen al een tweetal jaar mooi te blinken. En ook al was de pijn moeilijk te harden, ook nu zal ik mezelf nog eens op de pijnbank laten leggen en Aiden zijn naam in mijn rechterzij laten plaatsen. Op die manier zal ik mijn beide zonen altijd bij me hebben waar ik ook ga! Lang hoef ik trouwens niet meer te wachten want nu zaterdag mag ik al gaan naar tattoo Leroy voor het meesterwerkje dat Bren zelf heeft ontworpen!

3

Als afsluiter kan ik stellen dat voor ons de cirkel rond is en ons gezinnetje compleet is met twee kinderen. Er hoeven dus geen vragen meer gesteld te worden over nog bijkomende gezinsuitbreiding. Dus, beste vrienden en kennissen, het is aan jullie. Wij kijken al reikhalzend uit naar de babybezoekjes bij jullie want hier gaat het slot op de deur 😉